Archive van: januari, 2012
7 april 2012: Perzische pianomuziek komt naar het Concertgebouw in Amsterdam
.
کنسرتهال آمستردام، شنبه شب، هفتم آوریل ۲۰۱۲ میزبان رسیتال موسیقی ایرانی برای پیانو (با تکنوازی پژمان اکبرزاده) خواهد بود
در این برنامه علاوه بر بداهه نوازی بر پایه ترانههای محلی ایرانی، ساختههایی از علینقی وزیری، کوشیار شاهرودی، علی تجویدی، فرهاد فخرالدینی و حمیدرضا طاهرزاده نیز اجرا خواهند شد؛
همه آثار توسط پژمان اکبرزاده (نوازنده پیانو) برای این ساز بازسازی و تنظیم شده اند و اِلپیدا سلطانـی (رقصنده) نیز به عنوان هنرمند میهمان در دو آهنگ همراه با پیانو اجرا خواهد داشت
پیوند به صفحه ویژه کنسرت در سایت کنسرتخباو آمستردام
.
Pejman Akbarzadeh zal een voordracht van Perzische pianomuziek uitvoeren in het Concertgebouw, Amsterdam op 7 april 2012. Hij zal vijf Perzische volksliederen en -werken door Koushyar Shahroudi, Ali-Naqi Vaziri, Farhad Fakhreddini, Ali Tajvidi en Hamid-Reza Taherzadeh opvoeren, die door hemzelf voor piano solo gearrangeerd zijn.
Pejman Akbarzadeh
Perzië (of Iran) maakte voor het eerst kennis met de piano in 1806. Het was een cadeau van Napoleon Bonaparte aan de toenmalige Perzische Keizer Fath-Ali Shah. Er zijn een aantal kleine overeenkomsten tussen de Westerse piano en de Perzische ‘santour’. Daarom probeerde de hofmusicus van Perzië, Sorourol-Malk, wat melodieën op de piano te spelen. Vanaf dat moment is de piano vooral volgens de volgende twee stijlen gebruikt in de Perzische muziek:
Read the rest of this entry »
امیدوار باش کسی لای در گیر نکند / NU Reportage uit Teheran
.
برگردان پارسی در پایان صفحه
.
door Olaf Koens (NU.nl)
Perzische vertaling: Samiar Sheybani (PDN)
“Kijk, dit is de deur”. Reza deed de massieve deur een paar keer demonstratief open en dicht om een punt te maken. “Daarbuiten, daar ligt de boze wereld. Die ken je. Maar binnen, wannneer de deur goed dicht is en flink op slot – ja, dan barst het feest los”.
Bijna vier jaar geleden legde mijn Iraanse vriend Reza uit hoe het werkt. Alles kan in Teheran, zolang de deuren maar gesloten blijven. Buiten is de strengelovige heerschappij van de Ayatolla’s, binnen serveert hij wijn die zijn familie stookt en laat hij trots naaktfoto’s van zijn vriendinnetjes zien.
De Perzische hoofdstad Teheran
Bij een Iraans gezin te gast komen is een hele opgave, en er weer vertrekken is nog veel moeilijker. Weinig volkeren zijn zo gastvrij als de Perzen. Wie per ongeluk opmerkt dat er een mooi tapijt in de gang ligt moet het meenemen. Bij Reza verliet ik het huis met een zes-delig servies, een berg snoepjes en een familieportret.
Read the rest of this entry »
VS prijzen Iraanse filmmaker
.
WASHINGTON – Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft woensdag via een woordvoerster de Iraanse filmmaker Asghar Farhadi geprezen.
Asghar Farhadi
”Wij willen de Iraanse filmmaker Asghar Farhadi graag feliciteren. We juichen zijn prestatie toe”, aldus woordvoerster Victoria Nuland die de Perzische cultuur lof toezwaaide.
.
De regisseur won met zijn film A Separation zondag in Los Angeles de filmonderscheiding Golden Globe voor beste buitenlandse film. De film werd in Iran ook door een onderminister uitvoerig geprezen.
.
Nuland is meestal niet positief over Iran. De spanningen tussen beide mogendheden lopen steeds verder op door het westerse sanctiebeleid tegen Teheran en door de Iraanse dreiging als vergelding de voor oliehandel cruciale zeestraat van Hormuz te sluiten.
(Bron: NU.NL)
De Shah van Perzië, Koningin Juliana en Prins Bernhard, Amsterdam, 1959
.
English below – متن پارسی در زیر
.
De sjah van Perzië maakt een rijtoer door Amsterdam in gezelschap van Koningin Juliana en prins Bernhard
20 mei 1959 - Bron: Koninklijke Bibliotheek
Mohammad-Reza Pahlavi, Shah of Persia [Iran], Holland’s Queen Juliana and her husband Prince Bernhard
Amsterdam, May 1959 (Source: Royal Library of the Netherlands)
This Photo has been posted to the website of ‘Persian Dutch Network” with written permission from ‘Koninklijke Bibliotheek’ in The Hague.
[info. in Persian]:
محمدرضا پهلوی، پادشاه ایران، یولیانا، ملکه هلند و همسرش، شاهزاده برنارد
آمستردام، می ۱۹۵۹ - منبع عکس: کتابخانه سلطنتی هلند
این عکس با دریاقت اجازه نوشتاری از کتابخانه سلطنتی هلند در لاهه در تارنمای «شبکه ایرانیان هلند» بازنشر شده است
.
به فیسبوک شبکه ایرانیان هلند بپیوندید / VOLG ONS OP FACEBOOK
پیوند / LINK
Rumoer in de Perzische Golf
.
door Joost Bosman en Koen Verhelst
Bron: De Gelderlander
(ACHTERGROND) Volgens de uit Iran afkomstige politicoloog Peyman Jafari draait het vanuit Iraans oogpunt om twee factoren. “Op de langere termijn speelt het feit dat Iran wil worden erkend als regionale grootmacht.”
De Perzische Golf is een uitloper van de Indische Oceaan tussen het Arabisch Schiereiland en Iran (Perzië).
“De Verenigde Staten zijn nog altijd in de regio aanwezig en verkopen wapens aan Irans grote concurrent in het Midden-Oosten, Saudi-Arabië. Het regime in Teheran is bang en de militaire top voelt zich omsingeld”, stelt Jafari.
.
Binnenlandse problemen
Daarnaast is de oorlogstaal bedoeld voor binnenlandse consumptie. “Teheran wil de aandacht van de binnenlandse problemen afleiden. Mede door de sancties is de waarde van de Iraanse munt 40 procent gedaald en gaan veel bedrijven failliet. Het regime verliest legitimiteit en vreest dat de opkomst van de parlementsverkiezingen in maart laag zal zijn. Daarom probeert Teheran nu nationalistische gevoelens op te zwepen, bijvoorbeeld door te dreigen de Straat van Hormuz te sluiten”, zegt Jafari.
De ondergang van het oude Perzië
.
door Chris Veldhuis
.
Een nieuw tijdperk is aangebroken. Het is 1848 en Sjah Naser bestijgt de troon van Perzië. Het gaat niet goed met het land: het is praktisch bankroet en de mensen zijn arm, symbolen van vergane glorie.
Het land blijft achter bij de snelle industriële ontwikkeling van het westen en de autonomie is in gevaar. Perzië dreigt een speelbal te worden van de Britten, de Russen en de Fransen. Grootvizier Mirza Kabir is de enige hoop. Hij ziet in dat er gemoderniseerd dient te worden en werkt in het geheim aan een grondwet.
"Het risico van de gekozen verhaaltrant is dat Abdolah een eenzijdige held nodig heeft..."
De Sjah is zich bewust van de traditie waar hij uit voortkomt, hij is trots en probeert stand te houden in deze eeuwenoude traditie van harems, buitensporige luxe en absolute macht. In De Koning schetst Kader Abdolah het conflict tussen modernisering en traditie in het Perzië van de negentiende eeuw.
In de korte inleiding op het verhaal schrijft Abdolah over de Perzische vertellers die verhaalden over de oude koningen uit de gloriedagen van het rijk. ‘De vertellers speelden met de tijd en lieten hun fantasie de vrije loop om de geschiedenis krachtig en kleurrijk te kunnen weergeven, lieten hier en daar wat weg en voegden er soms iets aan toe.’ “
Het is duidelijk dat Abdolah deze verteltraditie tracht voort te zetten. Hij gebruikt de vrijheden van de fictieschrijver en kleurt de geschiedenis in. Zijn verhaal geeft de grote mannen een gezicht en maakt ze tastbaar.
.
De schrijver werkt de karakters zorgvuldig uit. Zo wordt de Sjah een aandoenlijk figuur. Hij laat zijn macht graag gelden en wenst een daadkrachtig vorst te zijn. In het verloop van het verhaal staat hij steeds in de schaduw van zijn grote voorvaderen en dat zorgt voor een enorme druk. Zijn kanon, een geschenk van de Fransen, sleept de Sjah overal mee naartoe met kinderlijke trots: ‘Het wapen stond altijd ingevet gereed in het Gholestanpaleis. Als hij het paleis verliet, nam hij zijn kanon met zich mee.’ De Sjah heeft het beste voor met zijn land en slaat hard toe wanneer iemand zijn macht ondermijnt.
